DJ Bakermat vindt thuis in Twente: ‘Ik hunker naar rust en natuur’

Van boerenland naar beats 
Bakermat brak in 2012 door met zijn track One Day (Vandaag), een verrassende mix van house, saxofoon en de iconische woorden van Martin Luther King. Het werd het startschot van een carrière die hem langs de grootste festivals en clubs ter wereld bracht. Van Tomorrowland tot New York, van Ibiza tot Rio de Janeiro. 

Maar hoe verder hij van huis raakte, hoe sterker hij begon te hunkeren naar wat ooit was. “Ik zat vaak in vliegtuigen en kom in hotels en op drukke plekken. Wat mensen op Instagram niet zien is hoe vaak je als artiest binnen zit. Vliegvelden zijn niet bepaald inspirerend. Als ik dan thuis kwam in het groen, merkte ik hoezeer ik dat gemist had.” Het verlangen naar rust, natuur en zijn gezin werd sterker dan de aantrekkingskracht van de stad. 

Bomen, boomhutten en boerderijgeluk 
Wie Lodewijk vraagt naar zijn jeugd in Markelo, krijgt een brede glimlach en een kort maar krachtig antwoord: “Mooi.” Zijn jeugd herinnert hij zich vooral als een tijd van buiten zijn. “Ik bouwde boomhutten. Dat deed ik eigenlijk alleen maar; met vriendjes het bos in en dan eindeloos hutten bouwen. We waren altijd buiten. Dat gevoel van vrijheid, dat buitenleven. Dat is me altijd bijgebleven.” 

Bakermat vertelt dat hij tijdens zijn tijd in het buitenland vooral de rust en ruimte van thuis begon te missen. Het contrast met het artiestenbestaan kon bijna niet groter zijn. Inmiddels woont hij weer in Markelo, samen met zijn vrouw en twee dochters op een plek waar hij zijn liefde voor natuur en dieren kwijt kan. “Ik vind het heerlijk om elke dag even te wandelen. En ik ben een beetje een hobbyboer. Kippen, geiten, dat soort dingen. Ik vind het fantastisch.” 

Wereldreiziger met Twentse roots 
Toch draagt hij Twente ook met zich mee als hij op pad is. “Wat ik meeneem uit Twente? Een soort gereserveerde houding, maar dan op een goede manier. Als ik in een andere cultuur kom, sta ik niet meteen vooraan met een mening. Ik observeer eerst. Ik denk dat die gereserveerdheid vaak gewaardeerd wordt.” Hij noemt zichzelf geen typische noaber als hij op reis is. “Ik klop niet op de hotelkamer naast me om te vragen of alles goed gaat.” Toch herkent hij de Twentse nuchterheid en ontspannenheid wel degelijk in zichzelf. “Ik doe gewoon ‘heanig an’. Niet te gek in de kop. Daar voel ik me prettig bij.” 

Optreden in Twente zelf doet hij zelden. “Gek eigenlijk, hè? Ik kom hier vandaan, maar lokaal is mijn muziek nooit echt groot geweest. Toch lijkt het me prachtig om eens iets in de regio te doen.”

De kracht van terugkeren 
Dat hij na twaalf jaar terug zou keren naar zijn geboortedorp, had hij niet direct zien aankomen. Maar nu hij er weer woont, voelt het als thuiskomen. “De band die ik met Twente heb, heb ik lang onderschat. Maar nu ik weer hier woon, merk ik hoeveel rust dat geeft. Je leeft in een wereld die helemaal geglobaliseerd is, waarin je overal kunt wonen. Maar er is toch iets met de plek waar je vandaan komt.” 

Voor wie twijfelt over terugkeren naar Twente, heeft hij dan ook een duidelijke boodschap: “Gewoon doen. Volg dat gevoel. Tijdens de pandemie zat ik hier drie maanden. Toen realiseerde ik me: zo kan het ook. En dat is óók een hoge kwaliteit van leven.” 

Dromen vanaf de Herikerberg 
Betekent terug zijn in Markelo dat de internationale carrière op een lager pitje staat? Allerminst. “Ik doe nu geen hele lange tours meer van maanden. Maar ik blijf muziek maken en optreden. Het liefst bouw ik hier een eigen studio waar internationale artiesten komen om te schrijven en op te nemen. Sessies houden midden in de natuur. Dat lijkt me te gek.” 

Zijn boodschap aan jonge Twentenaren is dan ook helder: “Ga op ontdekking als je dat nodig hebt. Ik heb dat ook gedaan. Maar weet dat je altijd terug kunt keren. En als je eenmaal weer proeft van het leven hier, kan het nog wel eens verrassend goed smaken.”